تفسیر رفتنم

شبی بی بغض از کنار بستری بی روح ازادی ام را من ربودم...

اهسته اهسته به دور از چشمک های هوس

                                            جاری در لحظه های ناب گشتم...

دیگر اغوش من خالی شد از گناه...

                                    دست گرم من کوتاه شد از سرما

که من خفته بودم این سالها

                                      اسیر بوسه های تلخ پر گناه

وای چه می شد مرا ان لحظه ها...

                  غوطه ور در  بستر خار گلی لخت

که من در بند بودم به تفسیر

                                         ایه ی یاس دلی پاک ...

اما شبی شبنمی پر رایحه چشم دلم باز کرد...

قصد از این امدن و رفتن روز تمثیل کرد

امد و این جامه ی درندگی ام پاره کرد...

با گل خو شبخت جهان همرهم کرد...

سحر

به سحر خواب علایق می دیدم   تو را همسنگ ملائک می دیدم

 چونان اتش رویت به رخم تابید    که از دیدن ان رخ دگر تاب ندارم