نگاه و سرود آرمانی ام در منزل دور
کعبه ی تمنا نیز...
صدای روحانی این عبد خاکی
وشاعرانه ترین اشک های بهاری
در دل آسمان می پیچد
همه ی دنیا حس اند و نیاز بشری
تسبیح و ستایش موجودات
بارگاه شعور انسانی
دست های قنوت یک اجابت طولانی
به امید فراخوانی دوباره ی انسانی
برگ خزانی دیدم همه شب عقده ی باران داشت
نسیم وصل جهان بود و دلم وعده ی باران داشت
واژه ای مبهوت وامانده در لبهای عشق
مسیرش کم تردد بی صدا حاصل سالها رنج خدا
اکنون که بیمار است اسیر شعر های هرزه گوی خام است
حزن و غمبار است یادش در کتاب انسانها؟
او غریب است اری بسیار اما...
مثل ها باتو جان می گیرند تو کجایی ؟
باز اسیر دست تزویر هایی!
یا که منزل به منزل در پی فریاد هایی
هر چه باشی / هر کجا / ما همان جا جان دهیم با هر خدا
ان خدایی که تو را خلق کرد بر بند بند تن عشق نام تورا وصل کرد
من چه خسته من چه غمناکم خدا اسیر راز های بی پروازم من خدا
خدایم شاعر شبهای هستی است
که هر بیتش به جانم عین مستی است
جدا از ظن و تفسیر و حکایت های خلق است
که هر مضمون به رازم عین مستی است
به شعرم بیت تو دیدم که تو هم وزن خدایی
به مهرم سوی تو دیدم که تو هم عین خدایی
به سحرم جادوی تو دیدم که تو هم سنگ خدایی
به عیدم کادوی تو دیدم که تو هم رنگ خدایی
به شهر شاعران دیدم که غم ها می سرایند
به مهر عارفان دیدم که دل ها می گدازند
عطش بود و هوی بود و ربایش در نگاهش
همه دیدم به یکدم عاشقانه در نگاهش
