ماه خراسان

خراسان مانده بود و معنی فریاد نداشت  

 راضی نبود به خفتن و رضایت رضا نداشت

تربت سردش ساده بود چون خاک جهان  

تن پر گوهر رضا آمده بود ودر باورش نداشت

عرش آمده بود به مهمانی خاک در این روزگار غریب

خواب از چشم زمین گمگشته بود و تا به ابد خفتن نداشت

مهمانی نور بود اندر ظلمات ندانستن های زمین

 پر از جواب سعادت گشته بود و انکار نداشت

طلعت ایزد

                                              

علی آل احمد عالم ترین پگاهی                طلوع علم ایزد در این مدینه ماهی

از نور تو خلایق جدا شوند ز شبها              صاحب نور حقی عارف ترین نگاهی

از دید تو حوائج آسان رسد به توفیق        تو همنشین عرشی سوگند به جان شاهی

تو بهترین سفیری از جانب خدایی              پاره ی جان رسول غمزه ی جاه و راهی

گناه تن بشویی از کوثر حقایق                 تو طلعت عبودی چراغ سیر و ماهی